Marcus Miller is tegenwoordig niet meer uit Nederland weg te denken. Na optredens tijdens North Sea Jazz in juli van dit jaar bezocht hij afgelopen week een aantal steden in ons landje (Utrecht, Tilburg, Amsterdam, Groningen en Zoetermeer) tijdens zijn tour van 2007 en ik was er bij in Paradiso in Amsterdam.
Afgelopen zomer was Marcus gastheer op het North Sea Jazz cruiseschip met tal van beroemde jazz-musici, die in ruim een week van Denemarken naar Rotterdam voer en hun gasten op diverse optredens trakteerden. Volgens diverse interviews is 'm dat zó goed bevallen dat hij dat dolgraag volgend jaar weer wil doen. Ook meteen daarna op North Sea Jazz 2007 in Rotterdam was hij prominent aanwezig met een optreden op vrijdag, de signeersessie op zaterdag, waar ik uiteraard vooraan stond voor een gesigneerde cd én een foto met Marcus, én z'n fantastische slotoptreden op zondag in plaats van Amy Winehouse.

Ondertussen is dit jaar zijn nieuwe cd "Free" uitgekomen. En daarover zijn de meningen uiteraard weer verdeeld. Miller is gewoon niet in een hokje te plaatsen. Zijn muziek is een weerspiegeling van zijn muzikale roots en dus mengeling van jazz, fusion, r&b, rock en soul waar je gewoon van moet houden (of niet natuurlijk).
Op "Free" werkt hij samen met artiesten als blueszanger 'Keb 'Mo en ook zangeres Corinne Bailey Rae die een prachtige vertolking geeft van het titelnummer "Free", oorspronkelijk door Deniece Williams gezongen.
Op deze cd laat hij opnieuw zijn onverminderde bewondering voor Miles Davis horen in het prachtige "Jean Pierre", uiteraard geeft hij weer eigen invulling aan diverse covers maar als geheel is z'n nieuwe cd gewoon plezierig om naar te luisteren en daar draait het toch allemaal om.

In Paradiso treedt Marcus op met een aantal muzikanten van zijn nieuwe cd, waarbij gitarist Dean Brown helaas de grote afwezige is. Oude bekenden zijn drummer Poogie Bell en trompetist Michael "Patches" Stewart. Daarnaast zijn er Bobby Sparks op synthesizers, Gregoire Maret op harmonica, Keith Anderson op tenor saxophone en daarbij nog een uitstekende gast-zangeres die enkele nummers, waaronder "Free", voor haar rekening nam.
Marcus speelt een aantal nummers van "Free" en daarnaast wat ouder werk zoals "Panther" en een improvisatie op het bekende "Come together". Ik kan er uren over gaan schrijven maar een concert met Marcus Miller blijft een belevenis van jewelste. Er valt volop te genieten van de vele improvisaties en jam-sessies van hemzelf en z'n bandleden. Z'n techniek op de basgitaar is als altijd fenomenaal en een genot om te zien maar vooral om naar te luisteren. En over de kwaliteit van z'n band kan ik kort zijn, fantastisch! Opvallende "nieuweling" was voor mij Gregoire Maret, wat hij uit z'n mondharmonica haalt grenst aan het ongelofelijke. Als altijd blijft Marcus Miller bescheiden op het podium en geeft hij z'n band alle ruimte, aandacht en ook alle eer.

Indrukwekkend en funky op de bass, ontroerend op de basklarinet en een perfecte gastheer voor z'n band en het publiek......hope to see you soon in Holland again, Marcus!